پرش به محتوا

تلفظ زبان ارمنی

ارمنی تقریباً کاملاً آوانگاشتی است — همین‌که صدای یک حرف را بدانید، در همه‌ی کلمات همان است. سخت‌ترین بخش قوانین نیست، بلکه چند صدای خاص است که دهان فارسی‌زبانان به تولیدشان عادت ندارد. این‌ها همان صداهایی‌اند که باید گوش بدهید، همراه با صدای واقعی.

همخوان‌های فشرده در برابر بازدم‌دار

ارمنی بین یک همخوان ساده و بدون‌بازدم و همان همخوان همراه با یک فشار هوا تمایز قائل می‌شود — تضادی که در فارسی وجود ندارد. یک «տ» (t) فشرده را با یک «թ» (t') بازدم‌دار مقایسه کنید.

دو نوع «ر»

ارمنی شرقی یک «ر» سبک با یک ضربه‌ی نوک زبان دارد «ր» (نزدیک به همان «tt» در انگلیسیِ آمریکاییِ «butter») و یک «ر» غلتان و شدیداً لرزان «ռ» — قاطی‌کردن این دو یکی از رایج‌ترین اشتباهات مبتدیان است.

صداهایی بدون معادل در فارسی

چند همخوان ارمنی اصلاً معادلی در فارسی ندارند — «խ» صدایی خش‌دار از ته گلو شبیه «ch» اسکاتلندی در «loch» است، و «ղ» صدایی نرم و غرغره‌ای نزدیک به «ر» فرانسوی است.

هر یک از ۳۹ حرف الفبای ارمنی صدای مخصوص به خود، آوانویسی و یک کلمه‌ی مثال در صفحه‌ی الفبای ارمنی دارد.

تلفظ را با بازخورد فوری تمرین کن

درس‌های هایلینگوا صدای واقعی روی هر کلمه می‌گذارند، از اولین حرفت تا جملات کامل.